Standardy ochrony małoletnich

I. Postanowienia wstępne

Niniejszy dokument został opracowany i wdrożony w firmie Barbara Woźniak, działającą pod nazwą „Królestwo imprez” NIP: 5241415018. Definiując zbiór procedur i zasad mających na celu zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa oraz odpowiedniej ochrony przed wszelkimi formami krzywdzenia.

W odniesieniu do niniejszych Standardów, poniższe terminy mają następujące znaczenie:
Krzywdzenie – to zarówno jednorazowe, jak i powtarzające się celowe działanie lub zaniechanie, które może obejmować stosowanie siły fizycznej oraz wpływanie psychiczne lub ekonomiczne. Dotyczy to wykorzystywania przewagi fizycznej, psychicznej lub ekonomicznej, naruszania integralności fizycznej oraz dóbr osobistych nieletnich. Krzywdzenie może przyjmować różne formy przemocy, takie jak przemoc fizyczna, psychiczna, seksualna oraz ekonomiczna. Obejmuje także popełnienie czynu zabronionego na szkodę małoletniego, zaniedbanie jego potrzeb oraz inne działania lub zaniechania, które mogą zagrażać dobru małoletniego, powodować u niego szkody fizyczne lub psychiczne, wywoływać cierpienie, naruszać jego godność, nietykalność cielesną, wolność (w tym seksualną), prywatność, a także budzić w nim uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym działania realizowane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

Małoletni – oznacza każdą osobę, która nie ukończyła 18. roku życia.

Personel – oznacza każdego pracownika zatrudnionego przez organizatora na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenie, jak również osoby współpracujące lub świadczące usługi dla organizatora, w tym stażyści, praktykanci, prowadzący zajęcia, wolontariusze oraz podwykonawcy.

Rodzic – oznacza osobę będącą rodzicem uczestnika lub jego prawnym opiekunem.

Organizator – oznacza firmę Królestwo imprez.

Organy ścigania – oznacza prokuraturę i Policję.

Uczestnik – oznacza osobę małoletnią, która bierze udział w animacjach, zajęciach, warsztatach, wydarzeniach, kursach lub innych usługach oferowanych przez organizatora.

II. Zasady zapewniające bezpieczne relacje między uczestnikami, a personelem organizatora.

Personel jest zobowiązany do zapewnienia uczestnikom bezpiecznego udziału w usługach organizatora, zarówno w aspekcie fizycznym, jak i psychicznym. W swoich działaniach powinien zawsze kierować się dobrem uczestników i działać zgodnie z ich szeroko pojętym interesem.
Personel w szczególności zobowiązany jest do:

Utrzymywania profesjonalnych relacji z uczestnikami, dostosowanych do ich wieku i etapu rozwoju, które będą przyjazne, ale z zachowaniem właściwego dystansu.
Traktowania uczestników z szacunkiem oraz dążenia do rozwijania w nich umiejętności okazywania szacunku w relacjach społecznych, w tym w interakcjach z personelem i innymi uczestnikami.
Zachowywania się w sposób wyrozumiały, cierpliwy i pełen akceptacji.
Zwracania uwagi na potrzeby, problemy i trudności uczestników.
Gotowości do wysłuchania uczestników i zapewnienia im niezbędnej pomocy i wsparcia.
Rozpoznania możliwości rozwojowych i potrzeb uczestników.
Dopasowywania poziomu rozmowy oraz treści i sposobu przekazywania informacji do wieku, zdolności rozumienia i etapu rozwoju uczestnika.
Dostosowywania organizowanych zajęć do wieku oraz indywidualnych potrzeb każdego uczestnika w odpowiedni sposób.
Gotowości do współpracy z rodzicami uczestników.
Szanowania prywatności uczestnika oraz respektowania wyznaczonych przez niego granic.

3. Personel powinien szczególnie uwzględniać uczestników z specjalnymi potrzebami edukacyjnymi oraz tych z niepełnosprawnościami, biorąc pod uwagę ich potrzeby, ograniczenia i ewentualne problemy, które mogą się pojawić, w tym w relacjach z rówieśnikami. Powinien także dążyć do rozwijania wśród wszystkich uczestników postaw koleżeńskich, wyrozumiałości, gotowości do pomagania potrzebującym oraz szerokiej tolerancji dla różnorodności uczestników, ich możliwości, problemów i ograniczeń.

4. Personel powinien traktować wszystkich uczestników w sposób równy. Faworyzacja i dyskredytacja uczestników z jakiegokolwiek powodu jest niedopuszczalna. Działania personelu muszą być zawsze uzasadnione, bezpieczne i sprawiedliwe wobec wszystkich uczestników.

5. Personel nie ma prawa do żadnych działań, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu psychicznemu lub fizycznemu uczestników, ani nie może powodować poczucia zagrożenia, dyskomfortu, wstydu lub zakłopotania w uczestnikach. Szczególnie zabronione jest:

Nadmierne wyrażanie sympatii, składanie komplementów oraz udzielanie pochwał w sposób przekraczający rozsądny poziom.
Nadmierne komentowanie postawy, zachowania, wyglądu oraz ubioru uczestnika, które wykracza poza uzasadnioną i przeciętną miarę.
W wypowiedziach skierowanych do uczestnika lub wobec innych osób odnoszenie się do pochodzenia uczestnika, jego sytuacji finansowej lub rzeczywistej.
Okazywanie uczestnikowi braku szacunku w jakiejkolwiek formie.
Obrażanie uczestnika, poniżanie, wyśmiewanie, upokarzanie oraz znieważanie.
Grożenie, zastraszanie oraz używanie szantażu, w tym szantażu emocjonalnego.
Ignorowanie, lekceważenie lub pomijanie uczestnika.
Ujawnianie wrażliwych danych i informacji dotyczących uczestnika, w tym jego stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej, osobistych trudności oraz niepełnosprawności.
Rejestrowanie, kopiowanie, publikowanie, wykorzystywanie oraz udostępnianie wizerunku uczestnika i jego danych osobowych w sposób lub formie, które nie są zgodne z zgodą rodzica.

6. Organizatorowi zabrania się:

Stosowania kar cielesnych lub innych środków nieadekwatnych do przewinienia uczestnika.
Stosowania przemocy w jakiejkolwiek postaci, w tym fizycznej, psychicznej, seksualnej lub ekonomicznej.
Wyrażania zgody, bezpośrednio lub pośrednio, na jakiekolwiek formy krzywdzenia uczestnika, w tym w szczególności na przemoc fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną ze strony innych osób.
Przymuszania uczestnika do podejmowania działań, których nie jest w stanie lub nie chce wykonać.
Formułowania wymagań wobec uczestników ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi lub niepełnosprawnościami, które nie biorą pod uwagę ich rzeczywistych możliwości i ograniczeń, oraz ignorowania zaleceń zawartych w opiniach, orzeczeniach i wskazówkach dotyczących współpracy z danym uczestnikiem.
Jakichkolwiek czynności, które mogłyby naruszyć godność uczestnika, oraz wyrażania zgody na takie naruszenie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio.

7. Personel jest zobowiązany do postępowania wobec uczestnika w sposób klarowny, który nie rodzi wątpliwości co do charakteru relacji między personelem, a uczestnikiem.

8. Personel ma obowiązek szanować nietykalność cielesną uczestnika. Kontakt fizyczny pomiędzy personelem a uczestnikiem powinien mieć miejsce tylko w szczególnych sytuacjach, zwłaszcza gdy konieczne jest udzielenie niezbędnej pomocy.

9. Nie jest dozwolone dotykanie ani oglądanie intymnych części ciała uczestników. Dotyk nie powinien mieć miejsca w sposób, okolicznościach ani miejscu, które mogłyby być źle zinterpretowane lub wywoływać jakikolwiek dyskomfort u uczestnika.

10. Personel nie ma prawa rozpoczynać ani uczestniczyć w grach i zabawach, które mogą zagrażać integralności fizycznej uczestników, zwłaszcza tych, które wiążą się z bliskim kontaktem fizycznym między personelem a uczestnikiem, całowaniem lub innymi działaniami, które mogą powodować dyskomfort.

11. Nie można zmuszać uczestników do gier i zabaw, które naruszają ich integralność fizyczną, wymagają bliskiego kontaktu lub leżenia na sobie nawzajem. Obowiązkiem personelu jest uszanowanie decyzji uczestnika o odmowie udziału w jakiejkolwiek aktywności, która wiąże się ze zbliżeniem fizycznym do innej osoby, bez względu na jej wiek czy płeć, jeżeli taka aktywność powoduje dyskomfort u uczestnika.

12. Wszystkie interakcje personelu z uczestnikami, które są związane z działalnością organizatora, muszą odbywać się za jego zgodą. Niedozwolone jest organizowanie lub prowadzenie spotkań z uczestnikami (w jakimkolwiek celu, w tym nauki, zajęć czy warsztatów itp.) bez zgody organizatora, zwłaszcza w miejscu zamieszkania personelu lub uczestnika.

13. Personelowi nie wolno inicjować ani organizować spotkań towarzyskich z uczestnikami, chyba że łączą ich więzy rodzinne i spotkania te odbywają się za zgodą rodziców.

14. Personel nie ma uprawnień do nawiązywania ani utrzymywania kontaktów z uczestnikiem lub jego rodzicami za pośrednictwem prywatnych numerów telefonów, adresów e-mail czy profili na portalach społecznościowych, chyba że organizator został o tym wcześniej poinformowany i wyraził zgodę.

III. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, ze szczególnym uwzględnieniem niedozwolonych zachowań.

1. Personel jest zobowiązany do obserwacji relacji między uczestnikami, ich przebiegu oraz reagowania na wszelkie przypadki krzywdzenia uczestników przez innych uczestników, a także na potencjalne zagrożenia krzywdzenia wobec uczestnika ze strony innych.

2. Uczestnicy mają obowiązek okazywać szacunek wszystkim uczestnikom, bez względu na ich płeć, wiek, pochodzenie, wygląd, status materialny, niepełnosprawność, szczególne potrzeby edukacyjne czy inne cechy.

3. Uczestnicy powinni być koleżeńscy, wpierać się wzajemnie i okazywać sobie tolerancje.

4. W relacjach między uczestnikami niedopuszczalne jest:

Używanie jakiejkolwiek formy przemocy, czy to fizycznej, psychicznej, ekonomicznej czy seksualnej.
Wyśmiewanie, dokuczanie, poniżanie, zawstydzanie lub upokarzanie innych uczestników.
Stosowanie szantażu, zastraszeń i gróźb.
Stosowanie wulgarnych słów wyzwisk, obraźliwych zwrotów oraz gestów.
Krzyczenie na jakiegokolwiek uczestnika, szarpanie za ubrania i włosy, plucie na innych i podstawianie nóg.
Rzucanie przedmiotami, zarówno swoimi, jak i tymi, które należą do innych uczestników.
Szturchanie, szczypanie, drapanie, kopanie i bicie.
Jakikolwiek kontakt fizyczny wbrew woli uczestnika.
Przymuszanie do czegokolwiek oraz namawianie do działań zabronionych.
Naruszania prawa do intymności i prywatności innych uczestników.
Namawianie innych uczestników do spożywania alkoholu, palenia, zażywania leków lub środków odurzających.
Ignorowanie, izolowanie oraz wykluczanie z grupy rówieśniczej.
Wszelkie działania, które mogą być niemiłe, szkodliwe lub trudne dla innych uczestników.

5. Każdy uczestnik, który został skrzywdzony przez innych uczestników, powinien niezwłocznie poinformować o tym dowolnego członka personelu w dowolny sposób (ustnie, pisemnie, elektronicznie lub telefonicznie).

6. Każdy członek personelu, który otrzymał informację lub dostrzegł, że uczestnik jest krzywdzony przez innego uczestnika lub uczestników, ma obowiązek podjąć działania zgodne ze Standardami ochrony małoletnich.

7. Każdy członek personelu, który ma uzasadnione podejrzenia, że uczestnik może być skrzywdzony przez innych jest zobowiązany najpierw do uważnej obserwacji, aby potwierdzić lub wykluczyć swoje przypuszczenia. Powinien przeprowadzić delikatną i dyskretną rozmowę z osobą pokrzywdzoną oraz, o ile to możliwe, z jej rodzicem lub prawnym opiekunem. W przypadku potwierdzenia swoich przypuszczeń, personel powinien natychmiast podjąć odpowiednie kroki interwencyjne.

IV. Zasady i procedury reagowania w przypadku podejrzenia o krzywdzenie lub posiadania informacji na temat krzywdzenia małoletnich.

1. Organizator oraz jego pracownicy są zobowiązani do przestrzegania poniższych zasad interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia uczestników:

Czas interwencji – należy interweniować niezwłocznie po ujawnieniu krzywdzenia lub uzasadnionych podejrzeniach dotyczących krzywdzenia uczestnika.
Profesjonalizm i wrażliwość – podczas interwencji należy wykazać się empatią i profesjonalizmem, zapewniając uczestnikowi wparcie ze strony personelu oraz postępując z należytą delikatnością.

2. Obowiązkiem personelu jest zwracanie szczególnej uwagi na:

Obecne obrażenia ciała uczestnika (np. rany, siniaki).
Widoczne oznaki bólu i złego samopoczucia.
Objawy napięcia nerwowego, takie jak nerwowość, nadwrażliwość, płaczliwość, zmienne nastroje.
Przejawy agresji lub nadpobudliwości.
Wycofanie w relacjach z rówieśnikami.
Przygnębienie, smutek, płaczliwość i apatię.
Strach, niechęć do powrotu do domu lub inne objawy sugerujące problemy w relacjach z rodzicami, opiekunami lub innymi bliskimi osobami.

3. Personel powinien starać się ustalić przyczyny zaobserwowanych niepokojących objawów, przede wszystkim poprzez rozmowę z uczestnikiem.

4. Personel powinien także monitorować zachowanie rodziców uczestnika oraz innych osób sprawujących nad nim opiekę, zwracając uwagę na:

Relacje z uczestnikiem oraz sposób, w jaki się do niego odnoszą.
Zachowania przemocowe, takie jak popychanie, szarpanie, bicie, obrażanie, krzyki, poniżanie czy zastraszanie.
Higienę, wygląd, trzeźwość oraz oznaki mogące sugerować regularne nadużywanie alkoholu przez rodziców uczestnika lub innych osób sprawujących nad nim opiekę.
Reakcję uczestnika na kontakt z daną osobą.

5. W sytuacji podejrzenia krzywdzenia uczestnika, pracownik personelu powinien porozmawiać z nim w dyskretnych okolicznościach, nie wywierając na niego presji.

6. W przypadku utrzymujących się podejrzeń dotyczących krzywdzenia uczestnika, personel powinien natychmiast poinformować organizatora, który może przeprowadzić rozmowę z uczestnikiem lub jego rodzicami, albo zgłosić sprawę odpowiednim organom ścigania.

7. O ile nie ma bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa uczestnika, personel powinien najpierw przeprowadzić działania wyjaśniające, takie jak obserwacja oraz rozmowy z uczestnikiem, a w razie potrzeby również z rodzicami.

8. W sytuacji stwierdzenia zagrożenia bezpieczeństwa uczestnika, szczególnie gdy opiekę nad nim sprawuje osoba agresywna lub nietrzeźwa, personel ma obowiązek poinformować Policję oraz organizatora.

9. Personel powinien także monitorować zachowanie pozostałych pracowników względem uczestników, aby upewnić się, że nie łamią oni standardów ochrony dzieci.

10. W przypadku zauważenia niewłaściwego zachowania innej osoby z personelu, należy niezwłocznie poinformować o tym organizatora.

11. Organizator podejmuje kroki w celu wyjaśnienia zgłoszenia, w tym przeprowadza własne obserwacje oraz rozmowy z danym członkiem personelu.

12. W momencie kiedy istnieją podstawy do uznania zgłoszenia za prawdopodobne, organizator powinien złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

13. Personel powinien obserwować, jak uczestnicy funkcjonują w grupie rówieśniczej, a w przypadku stwierdzenia krzywdzenia któregoś z nich, podjąć odpowiednie kroki, w tym udzielić pomocy i wsparcia.

14. W przypadku sytuacji kryzysowych pracownik personelu powinien niezwłocznie interweniować, aby udzielić uczestnikowi wsparcia, w sytuacjach takich jak:

Próbowanie przerwania krzywdzenia, pod warunkiem że nie zagraża to jego bezpieczeństwu.
Udzielenie pierwszej pomocy lub wezwanie karetki.
Powiadomienie Policji oraz innych służby ratunkowych.
Zawiadomienie organizatora i sporządzenie notatki służbowej z przebiegu zdarzenia.

V. Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń dotyczących zdarzeń zagrażających małoletnim oraz za udzielanie mu pomocy.

1. Odpowiedzialność za przyjmowanie i przetwarzanie zgłoszeń dotyczących zdarzeń zagrażających uczestnikowi oraz za podjęcie działań w celu zapewnienia mu wsparcia i pomocy spoczywa na organizatorze lub wyznaczonej osobie.

2. Każda osoba, która ma wiedzę o krzywdzeniu uczestnika lub ma uzasadnione podejrzenia dotyczące takiego krzywdzenia, jest zobowiązana zgłosić to organizatorowi lub wyznaczonej osobie. Jeżeli podejrzenie krzywdzenia dotyczy organizatora, zgłoszenie powinno być skierowane do innej osoby funkcyjnej. W takiej sytuacji obowiązki organizatora wynikające z tych Standardów ochrony małoletnich przechodzą na tę osobę funkcyjną.

3. Zgłoszenia złożone osobie, która nie została wskazana w ust. 1, muszą być niezwłocznie przekazane organizatorowi, aby mógł podjąć odpowiednie działania zgodnie ze Standardami ochrony małoletnich.

4. Zgłoszenia o krzywdzeniu uczestnika mogą być przekazane w dowolnej formie, w tym ustnie w trakcie osobistego kontaktu z członkiem personelu, pisemnie, telefonicznie lub elektronicznie.

5. Organizator jest zobowiązany niezwłocznie rozpocząć weryfikację zasadności zgłoszenia.

Osoba, która przyjmuje zgłoszenie o krzywdzeniu uczestnika, powinna:

Unikać osądzania oraz wyrażania własnych opinii na temat zgłoszenia.
Wysłuchać zgłaszającego z pełną uwagą i zrozumieniem.
Powstrzymać się od formułowania wniosków dotyczących treści zgłoszenia oraz składania obietnic co do wyników podejmowanych działań.
Zadawać zgłaszającemu pytania i starać się zebrać jak najwięcej informacji.
Poinformować zgłaszającego o obowiązujących procedurach wynikających z Standardów ochrony małoletnich oraz dostarczyć wstępnych informacji o możliwych działaniach.

VI. Zasady planu wspierania małoletnich po ujawnieniu krzywdzenia.

Forma i rodzaj wsparcia po ujawnieniu krzywdzenia są określone indywidualnie dla każdego krzywdzonego uczestnika w ramach planu wsparcia (plan wsparcia dla uczestnika).
Plan wsparcia dla krzywdzonego uczestnika jest opracowywany przez organizatora niezwłocznie po potwierdzeniu zgłoszenia.
Plan wsparcia powinien być zaprezentowany rodzicom lub opiekunom prawnym uczestnika. Organizator ma prawo zdecydować o nieinformowaniu rodzica, który krzywdził uczestnika, o szczegółach planu wsparcia, szczególnie w sytuacji, gdy jego dotychczasowe zachowanie sugeruje, że takie działanie byłoby nieodpowiednie lub mogłoby zagrażać dobru dziecka.
Plan wsparcia powinien szczegółowo określić istotne aspekty związane z udzielaniem pomocy uczestnikowi, w ramach kompetencji i możliwości organizatora.
Plan wsparcia musi być elastyczny i w razie jakiekolwiek potrzeby na bieżąco aktualizowany.
Plan wsparcia uczestnika powinien w szczególności obejmować:

Identyfikację uczestnika krzywdzonego, w tym jego dane osobowe, które umożliwiają jego identyfikację.
Dane osobowe oraz kontaktowe rodziców lub opiekunów prawnych uczestnika.
Informacje dotyczące domniemanego lub ustalonego sprawcy krzywdzenia.
Opis metod krzywdzenia oraz istotne informacje na temat zachowań wobec uczestnika i samego krzywdzenia.
Formę i rodzaj wsparcia dla uczestnika oraz listę zaplanowanych działań.
Osoby odpowiedzialne za realizację planu wsparcia, wraz z określeniem ich kluczowych obowiązków.
Czas trwania objęcia uczestnika planem wsparcia.
Zastosowane metody interwencji w celu zapobiegania krzywdzeniu.

7. Jeżeli dobro uczestnika tego wymaga, organizator informuje wszystkich lub wybranych członków personelu o objęciu uczestnika planem wsparcia, dając im wskazówki dotyczące postępowania z uczestnikiem w związku z problemami wynikającymi z krzywdzenia.

8. Wsparcie dla uczestnika, określone w indywidualnym programie wsparcia, może szczególnie obejmować:

Prowadzenie rozmów informacyjnych z personelem oraz uczestnikami, którzy krzywdzą lub w inny sposób są zaangażowani w krzywdzenie, aby zwrócić ich uwagę na istniejący problem w grupie i ustalić wytyczne dotyczące właściwego postępowania.
Organizowanie przez organizatora rozmów z rodzicami krzywdzonego uczestnika oraz rodzicami uczestników, którzy krzywdzą, w celu poinformowania ich o stwierdzonym lub podejrzewanym krzywdzeniu, ustalenia wspólnej drogi działania, a w przypadku braku chęci do współpracy – rozważenie zgłoszenia sprawy do sądu opiekuńczego lub powiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, jeśli wystąpią ku temu podstawy.
Ustalenie i wdrożenie działań profilaktycznych dla danej grupy, w której znajduje się zarówno poszkodowany uczestnik, jak i uczestnicy, którzy krzywdzą, a w razie potrzeby także innych uczestników, mających na celu ochronę poszkodowanego oraz zapobieżenie powtórzeniu się problemu.
Zgłoszenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, rozpoczęcie procedury „Niebieskiej Karty”, skierowanie sprawy do sądu opiekuńczego oraz powiadomienie odpowiedniego ośrodka pomocy społecznej.
Składanie odpowiednich zgłoszeń do organów, urzędów, sądów, instytucji, placówek ochrony zdrowia, mających na celu pomoc uczestnikowi.

VII. Procedury i osoby odpowiedzialne za zgłaszanie podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, informowanie sądu opiekuńczego oraz wszczynanie procedury „Niebieskiej karty”.

Zgłoszenia dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstwa dokonuje organizator. W razie jego nieobecności, prawo to przysługuje każdemu członkowi personelu, który posiada wiedzę lub uzasadnione podejrzenie o wyrządzaniu krzywdy uczestnikowi.
W przypadku, gdy organizator odmówi zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa związanego z krzywdzeniem uczestnika, każdy członek personelu, który posiada wiedzę o możliwości takiego działania, ma prawo złożyć zawiadomienie, nawet w sprawach, które nie wymagają natychmiastowej interwencji. Członek personelu powinien poinformować organizatora o dokonanym zgłoszeniu.
Podczas postępowania przygotowawczego dotyczącego krzywdzenia uczestnika, personel ma obowiązek współpracować z organami ścigania w niezbędnym zakresie. Obejmuje to m.in. obowiązek stawiennictwa na wyznaczone terminy przesłuchań w roli świadka oraz przekazywanie informacji zgodnie z posiadaną wiedzą.
Obowiązkiem personelu jest informowanie organizatora o wszelkich działaniach podejmowanych w ramach postępowania prowadzonego przez organy ścigania w sprawie krzywdzenia małoletniego. Wszystkie informacje o uczestniku, jego rodzinie i sytuacji, informacje pisemne, inne dokumenty i dane dotyczące uczestnika, które personel miał sporządzić lub przekazać, muszą najpierw uzyskać pisemną zgodę organizatora. Organizator jest odpowiedzialny za zapewnienie, że dokumenty i informacje zostaną wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w zakresie jego kompetencji.
Jeśli personel stwierdzi, że uczestnik jest krzywdzony lub ma uzasadnione podejrzenie, że uczestnik doznaje krzywdy w rodzinie, zwłaszcza w przypadku zaniedbywania, stosowania kar cielesnych, przemocy fizycznej, psychicznej, ekonomicznej, seksualnej, nadużywania władzy rodzicielskiej, rażącego zaniedbywania obowiązków wobec dziecka, trudnych warunków mieszkaniowych, wychowywania w środowisku alkoholowym lub z innymi problemami patologicznymi, a także w sytuacjach, gdzie sąd opiekuńczy może podjąć działania z urzędu, organizator powiadamia właściwy sąd opiekuńczy o zdarzeniu, które uzasadnia wszczęcie takiego postępowania.
W przypadku stwierdzenia krzywdzenia uczestnika lub uzasadnionego podejrzenia, że uczestnik doznaje krzywdy w rodzinie, w tym w formie zaniedbań, agresji, kar cielesnych oraz innych form przemocy fizycznej, psychicznej, ekonomicznej czy seksualnej, organizator może, z własnej inicjatywy lub na prośbę innych, zainicjować procedurę „Niebieskiej Karty” wobec rodziny uczestnika, składając odpowiednie zawiadomienie na Policji lub w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej.

VIII. Sposób dokumentowania oraz zasady przechowywania zgłoszonych lub ujawnionych incydentów lub zdarzeń naruszających dobro małoletnich.

Organizator ma obowiązek prowadzenia dokumentacji obejmującej wszystkie ujawnione lub zgłoszone przypadki krzywdzenia uczestnika, a także incydenty i zdarzenia zagrażające dobru małoletniego. Dokumentacja ta jest sporządzana w formie akt interwencyjnych.
Dla każdego przypadku tworzy się osobne akta interwencyjne, przy czym dla danego uczestnika zakłada się tylko jedne akta interwencyjne.
Przechowywanie akt interwencyjnych odbywa się zgodnie z aktualnymi zasadami ochrony danych osobowych uczestników.
Akta interwencyjne obejmują: zgłoszenia, notatki służbowe, karty interwencji, zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, protokoły, plany wsparcia, zestawienie podjętych działań oraz wszelkie inne dokumenty związane z danym uczestnikiem lub konkretną sprawą.
Każda osoba, która otrzyma zgłoszenie o krzywdzeniu uczestnika, jest zobowiązana do sporządzenia notatki służbowej. W notatce powinny zostać podane data i forma zgłoszenia, imię, nazwisko oraz wszelkie uzyskane informacje. Notatka ta powinna być dostarczona organizatorowi razem z przekazanym zgłoszeniem (Załącznik nr 1).

IX. Zakres obowiązków osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu w zakresie stosowania standardów, zasady przygotowania personelu do ich wdrażania oraz metody dokumentacji tej czynności.

Za przygotowanie personelu do wdrażania Standardów ochrony małoletnich odpowiada organizator lub osoba przez niego wskazana.
Osoby wymienione w ust.1:

Przekazują personelowi Standardy ochrony małoletnich, zobowiązując ich do dokładnego zapoznania się z ich treścią.
Regularnie informują personel, udzielają instrukcji oraz wyjaśnień, a w razie potrzeby dostarczają przykładowe wzory dokumentów, takie jak notatki służbowe, protokoły czy karty interwencji.
Monitorują efektywność wdrażania Standardów ochrony małoletnich oraz ich skuteczność, gromadzą sugestie personelu dotyczące aktualizacji i wprowadzają odpowiednie zmiany.
Personel informuje organizatora, że zapoznał się z obowiązującymi Standardami ochrony małoletnich i zobowiązuje się do ich przestrzegania, składając w tej kwestii pisemne oświadczenie.

X. Zasady aktualizacji i przeglądu Standardów ochrony małoletnich.

Organizator jest odpowiedzialny za wprowadzanie, zmianę oraz znoszenie Standardów ochrony małoletnich.
Standardy muszą być oceniane i aktualizowane przynajmniej co dwa lata, licząc od daty ich wprowadzenia lub ostatniej aktualizacji, aby zapewnić ich adekwatność do bieżących potrzeb oraz zgodność z obowiązującymi przepisami prawa.
Standardy mogą być aktualizowane w dowolnym czasie, w zależności od potrzeb uczestników oraz zmieniających się warunków, dotychczasowych doświadczeń i przede wszystkim ich skuteczności.
Każdy członek personelu ma prawo przedstawić organizatorowi pisemną propozycję wprowadzenia zmian lub uzupełnień do aktualnych Standardów ochrony małoletnich.
Każda modyfikacja Standardów ochrony małoletnich będzie ogłaszana poprzez publikację na stronie internetowej organizatora zaktualizowanego tekstu Standardów oraz ich wersji skróconej.

XI. Zasady użytkowania urządzeń elektronicznych z dostępem do internetu, procedury ochrony uczestników przed szkodliwymi treściami i zagrożeniami w sieci oraz utrwalonymi w innych formach.

Z uwagi na to, że organizator nie zapewnia dostępu do internetu dla małoletnich, nie wprowadza zasad dotyczących korzystania z urządzeń oraz procedur ochrony uczestników przed szkodliwymi treściami i zagrożeniami zarówno w sieci, jak i w innych formach.
Wszystkie dostrzegane szkodliwe i nielegalne treści powinny być zgłaszane organizatorowi.
Uczestnicy mogą korzystać ze swoich urządzeń elektronicznych, które posiadają dostęp do internetu, jednak z zastrzeżenie, że niedozwolone jest:

Odtwarzanie, przeglądanie, wyświetlanie, udostępnianie treści oraz materiałów, które są skierowane do starszych grup wiekowych oraz nie są przeznaczone dla małoletnich, dotyczy to także wszelkich treści związanych z przemocą, pornografią, okrutnych, brutalnych, nawołujących do nietolerancji, nienawiści, krzywdzenia, ośmieszających, znieważających lub zniesławiających innych, zwłaszcza innych uczestników lub członków personelu, które mogą mieć negatywny wpływ na zachowanie oraz psychikę uczestników.
Branie udział w zabawach, które zawierają elementy agresji, przemocy lub brutalnych obrazków.
Rejestrowanie wizerunku, obejmujące robienie zdjęć, nagrywanie materiałów wideo oraz rejestrowanie dźwięku innych uczestników lub członków personelu bez ich wyraźnej zgody, jak również używanie tych nagrań w dowolny sposób, w tym udostępnianie innym osobom, publikowanie w sieci, drukowanie lub inne formy wykorzystania.
Podejmowanie działań, o których mowa w punkcie c), w stosunku do uczestników z niepełnosprawnościami oraz specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, nawet jeśli wyrażą na to zgodę.
Uporczywe dręczenie innych uczestników oraz personelu za pomocą urządzeń elektronicznych, w szczególności poprzez wykonywanie licznych połączeń telefonicznych, wysyłanie wielu wiadomości SMS, MMS oraz komunikatów za pośrednictwem aplikacji i komunikatorów, do osób, które tego nie chcą.
Wszelkie formy narażania na krzywdę, krzywdzenia, sprawiania przykrości, poniżania, ośmieszania, robienia sobie żartów oraz inne nieprzyjemnie działania wobec uczestników lub personelu za pomocą urządzeń elektronicznych.

4. Każdy członek personelu, który dostrzeże niewłaściwe użycie urządzeń elektronicznych lub internetu, ma obowiązek niezwłocznie zareagować, aby w pierwszej kolejności przerwać zakazane działanie. Podjęta reakcja powinna być adekwatna i dostosowana do stopnia przewinienia uczestnika.

XII. Sposoby i zasady udostępniania rodzicom, opiekunom prawnym lub faktycznym oraz małoletnim Standardów ochrony małoletnich w celu zapoznania się z nimi oraz ich przestrzegania.

Standardy ochrony małoletnich są udostępnione rodzicom oraz uczestnikom do zapoznania się i przestrzegania poprzez ich publikację na stronie internetowej organizatora (www.krolestwoimprez.pl)
Organizator informuje rodziców o obowiązujących Standardach ochrony małoletnich, zwracając uwagę na konieczność zapoznania się z ich treścią i przestrzegania, jednocześnie wskazując miejsca ich udostępnienia oraz podkreślając istotność tego dokumentu.
Wprowadzone i przedstawione Standardy Ochrony Małoletnich obowiązują od 12.01.2025 r.
Załączniki do Standardów ochrony małoletnich są nieodłącznym elementem tego dokumentu.

_______________________________

Podpis organizatora

Załącznik nr 1 – Karta interwencji.

Imię i nazwisko małoletniego
Powód interwencji (forma krzywdzenia)
Osoba zgłaszająca podejrzenia krzywdzenia (imię i nazwisko, stanowisko lub pokrewieństwo)
Opis działań podjętych przez personel	Data i miejsce:		Opis:
Rozmowy przeprowadzone z opiekunami małoletniego	Data i miejsce:		Opis:
Rodzaj podjętej interwencji (zaznaczyć odpowiednią lub wpisać podjęte działania)	– zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa – wniosek o wgląd w sytuację małoletniego/rodziny – …………………………………………………………………………
Informacje o interwencji (nazwa organu, do którego zgłoszono interwencję) oraz data interwencji
Wyniki interwencji: działania organów wymiaru sprawiedliwości, jeśli podmiot otrzymał informacje na temat rezultatów własnych działań lub działań rodziców/opiekunów prawnych.	Data	Działanie

Załącznik nr 2 – Oświadczenie pracownika.

Oświadczenie pracownika potwierdzające zapoznanie się ze Standardami ochrony małoletnich.

Oświadczam, że ja, niżej podpisany ………………………………………………………………, zapoznałem się ze Standardami ochrony małoletnich obowiązującymi w firmie Barbara Woźniak, działającą pod nazwą „Królestwo imprez” NIP: 5241415018. Zobowiązuję się do ich przestrzegania, szczególnie w zakresie raportowania wszelkich zdarzeń i działań, które są niezgodne z ich treścią.

……………………………………………………………….

(data i podpis osoby składającej oświadczenie)

Załącznik nr 3 – Standardy Ochrony Małoletnich (wersja skrócona dla małoletnich)

Zasady dotyczące kontaktu małoletnich z pracownikami.

Pracownikom nie wolno robić zdjęć ani nagrywać filmów bez zgody małoletniego oraz zgody jego rodziców lub opiekunów.
Pracownicy są zobowiązani do odpowiedniego zachowania w obecności małoletniego. Nie mogą używać wulgaryzmów, obraźliwych gestów i żartów, obrażać nikogo, a także odnosić się do atrakacyjności małoletniego. Jakakolwiek forma przemocy jest absolutnie niedopuszczalna.
Pracownicy nie mogą nawiązywać z małoletnim relacji romantycznych ani składać propozycji o niewłaściwym charakterze. Dodatkowo nie mają prawa oferować małoletniemu alkoholu, papierosów ani żadnych nielegalnych substancji, ani też ich używać w jego obecności.
Pracownicy nie mogą przyjmować od małoletnich pieniędzy, prezentów ani innych korzyści majątkowych.
Małoletni ma prawo być traktowany na równi z innymi dziećmi, a pracownicy nie powinni faworyzować żadnej osoby.
Dotykanie małoletniego przez pracownika jest dozwolone tylko za zgodą małoletniego i w sposób, który jest dla małoletniego komfortowy. Pracownicy nie mogą małoletniego szturchać, bić, popychać oraz dotykać w sposób, który jest dla małoletniego nieodpowiedni.
Kontakt pracownika z małoletnim jest dozwolony tylko w czasie pracy i w związku z realizowanymi obowiązkami. Zabrania się zapraszania małoletnich do domów pracowników, kontaktowania się z małoletnimi przez media społecznościowe lub prywatny telefon oraz spotykania się z małoletnimi poza godzinami pracy.

Zasady dotyczące komunikacji małoletnich z pracownikami.

Pracownicy kontaktujący się z małoletnim podczas pracy, powinni wykazywać się uprzejmością oraz szanować jego potrzeby. Wobec małoletniego pracownicy nie mogą stosować przemocy.
Małoletni ma prawo zadawać pytania pracownikowi oraz oczekiwać wyczerpujących odpowiedzi. Pracownik nie ma prawa podnosić głosu na małoletniego.
Małoletni ma prawo do informacji o decyzjach podjętych w jego imieniu oraz do otrzymania wyjaśnień, dlaczego zostały one podjęte.
Prywatność małoletniego jest bardzo ważna. Pracownicy nie mogą dzielić się informacjami na temat małoletniego z innymi dorosłymi i dziećmi, z wyjątkiem rodziców lub opiekunów małoletniego.

Załącznik nr 4 – Procedura weryfikacji personelu w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym.

Procedura weryfikacji personelu w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym.

W trakcie procesu rekrutacji organizator poznaje informacje o kandydacie/kandydatce, które umożliwiają poznanie jego/jej kwalifikacji.
Dane osobowe kandydata/kandydatki są weryfikowane w Rejestrze Sprawców Przestępstw.
Wydruk z Rejestru jest przechowywany w aktach pracownika lub w podobnej dokumentacji dotyczącej wolontariusza/osoby zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Kandydat/kandydatka dostarcza organizatorowi zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności dotyczącej przestępstw wymienionych w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, w artykule 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600), lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego.
Jeżeli kandydat/kandydatka ma obywatelstwo inne niż polskie, powinna również przedstawić zaświadczenie z rejestru karnego swojego kraju obywatelstwo, które jest wymagane do celów działalności zawodowej lub wolontarialnej związanej z pracą z dziećmi. W przypadku kiedy prawo tego kraju nie przewiduje wydania zaświadczenia dla w/w celów kandydat/kandydatka musi dostarczyć informację z rejestru karnego.
Kandydat/kandydatka składa oświadczenie dotyczące krajów, w których mieszkał/a w ciągu ostatnich 20 lat, z wyjątkiem Rzeczypospolitej Polskiej oraz kraju obywatelstwa, pod rygorem odpowiedzialności karnej.
Jeśli prawo państwa, z którego ma być dostarczona informacja o niekaralności, nie przewiduje wydawania takiego dokumentu lub nie prowadzi rejestru karnego, kandydat/kandydatka składa oświadczenie o tym fakcie pod rygorem odpowiedzialności karnej. W oświadczeniu tym powinno być również zawarte stwierdzenie, że nie był/a prawomocnie skazany/a w tym państwie za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Kandydat/kandydatka powinien/a także potwierdzić, że nie ma żadnych orzeczeń sądowych ani decyzji innego uprawnionego organu ani obowiązków wynikających z ustawy, które zakazywałyby mu/jej zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania jakichkolwiek lub konkretnych zawodów, czy działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub innymi zainteresowaniami małoletnich, bądź z opieką nad nimi.
W oświadczeniu składanym pod rygorem odpowiedzialności karnej składa się oświadczenie o następującej treści: Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. To oświadczenie stanowi zastępstwo pouczenia organu o odpowiedzialności karnej związanej ze składaniem fałszywego oświadczenia.

Załącznik nr 5 – Monitoring standardów – ankieta dla pracowników

Oceń swoją znajomość Standardów ochrony małoletnich od 1 do 10 (1 – niska znajomość, 10 – wysoka znajomość)
Jak oceniasz poziom znajomości Standardów ochrony małoletnich wśród personelu od 1 do 10 (1- niska znajomość, 10 – wysoka znajomość).
Ocen swoją umiejętność rozpoznawania objawów krzywdzenia dzieci w skali od 1 do 10 (1-niska umiejętność, 10 – wysoka umiejętność)
Jak ocenisz umiejętność innych członków personelu w zakresie rozpoznawania objawów krzywdzenia dzieci w skali od 1 do 10 (1- niska umiejętność, 10 – wysoka umiejętność).
Ocen swoją znajomość procedur reagowania na objawy krzywdzenia dzieci od 1 do 10 (1 – niska znajomość, 10 – wysoka znajomość).
Jak ocenisz znajomość procedur reagowania na objawy krzywdzenia dzieci wśród personelu w skali od 1 do 10 (1 – niska znajomość, 10 – wysoka znajomość).

Czy uważasz, że istnieje potrzeba zwiększenia znajomości obowiązujących standardów ochrony dzieci wśród personelu? Jeśli tak, zaznacz, w jakim obszarze to powinno nastąpić.	– zasad dotyczących bezpiecznych interakcji między personelem a dziećmi – zasad dotyczących bezpiecznych interakcji między dziećmi – zasad dotyczących bezpiecznych interakcji między uczestnikami wydarzeń, a dziećmi – zasad i procedur działania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka – zasad ochrony wizerunku dziecka oraz danych osobowych – zasad dotyczących dostępu dzieci do Internetu oraz bezpieczeństwa online
Czy uważasz, że istnieje potrzeba zwiększenia znajomości obowiązujących standardów ochrony małoletnich wśród dzieci? Jeśli tak, wskaż, w jakim zakresie.	– zasad dotyczących bezpiecznych relacji między personelem a dziećmi – zasad dotyczących bezpiecznych relacji między dziećmi – zasad dotyczących bezpiecznych relacji między uczestnikami wydarzeń a dziećmi – zasad i procedur postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka – zasad ochrony wizerunku i danych osobowych dziecka – zasad dostępu dzieci do Internetu oraz zasad bezpieczeństwa online
Czy kiedykolwiek zauważyłeś naruszenie standardów ochrony małoletnich w placówce? Jeśli tak, opisz, jakie zasady zostały złamane.
Czy w momencie zauważenia naruszeń ochrony standardów małoletnich podjąłeś działanie? Jeśli tak, to jakie, a jeśli nie, to dlaczego? (proszę o odpowiedź opisową)
Co w Twojej ocenie najlepiej się sprawdza w standardach ochrony małoletnich? Które zasady są trudne do wdrożenia? Zaproponuj zmiany i szkolenia.